Zo gauw als de papierdistributie het toelaat gaan ook de tijdschriftenmakers weer aan het werk. Vooral geïnspireerd door Engelse en Amerikaanse moppenbladen die onze bevrijders bij zich hadden, werd Nederland overspoeld door nieuwe bladen. Deze bladen bevatten voornamelijk getekende moppen en af en toe een stripje, evenals veel dames in badpak.

Daarnaast onstonden er heuse stripbladen. Deze maakten gebruik van het succes van de krantenstrip. Zo ontstonden er bladen als Rob's Vrienden, Ketelbinkie-krant, Sneeuwblok en Tom Poes Weekblad.

Schrijver/tekenaar Wim Meuldijk 'vond' samen met Ton van Heusden een voorraad van het dan schaarse papier, waarmee ze het nieuwe blad Sneeuwvlok van de grond konden krijgen. Uiteindelijk zouden van Sneeuwvlok tien nummers verschijnen. Later ontpopt Meuldijk zich tot de inspirerende artistiek directeur van de Ketelbinkie Krant (zoals het blad in Rotterdam heette) / Robs Vrienden (de rest van Nederland).

Joop Geesink, die in 1943 was opgehouden samen te werken met Marten Toonder in de Toonder-Geesink Studio's om zich meer op animatie te richten, tekent in deze tijd nog wel de avonturen "uit het veelbewogen leven" van Fokkie Flink, op tekst van Henk de Wolf. Later neemt Henk Zwart de tekenpenseel van Geesink over. Van de opbrengst werden schranspartijen georganiseerd voor de hongerige stadsjeugd.

Het blad Stripfilm is in 1945 opgericht door Piet van Elk. In 1942 had Van Elk samen met zijn broer John een tekenfilmstudio opgezet op 't Singel in Amsterdam. Stripfilm besteedde dan ook aandacht aan zowel strips als tekenfilms. Zo werd onder meer Mickey Mouse aangekondigd, een strip waarover overigens niet de rechten werden verworven. De tekenaars voor dit blad waren, naast Piet van Elk: Siem Praamsma, Henk Albers en Albert van Beek. Er verschenen slechts vijf nummers van Stripfilm.

Vanaf december 1947 verscheen tweewekelijks het blad Okidoki Beeldfeuilletons. Het bevatte naast Nederlands werk ook veel Engelse, Italiaanse en Franse strips.

In 1949 veranderde de naam van Okidoki naar Jumbo, waarschijnlijk na een geschil met het blad Okido.

Wanneer de papierdistributie in 1948 wordt opgeheven verschijnt er een groot aantal tijdschriften op de Nederlandse markt. Vaak worden de bladen nog erg gebrekkig gedistribueerd en zijn ze alleen in de omgeving van de plaats van uitgave te krijgen. De bladen waren gevuld met filmsterren en moppen en de meeste waren wanhopig op zoek naar Nederlands vrouwelijk covertalent.

Een klein aantal bladen gaf ook Nederlandse striptekenaars de kans hun werk te etaleren. Maar om een Amerikaanse indruk te wekken, werd er rijkelijk gebruik gemaakt van anglo-saksisch klinkende pseudoniemen, zoals Morton Mill, Donkey Shot, Dompey en Fred Somer. Het is niet ondenkelijk dat John Kennis achter veel van deze namen schuilt. Zeker is dat Fred Somer een schuilnaam is voor Henk Backer.

Het land is nog niet bevrijd of het oud-Hollands gekanker begint alweer. In de duidelijk voor een volwassen publiek gemaakte commentaren van Henk Backer (Fred Somer) in Kiekeboe kon het herrijzen van Nederland niet snel genoeg gaan.

Boven en onder: waarschijnlijk werk van John Kennis