Tina

Het eerste nummer van Tina, stripweekblad voor meisjes, verscheen op 10 juni 1967. Aanvankelijk was Tina een vertaling van het Britse blad Princess Tina. Ene meneer John Sanders, een vertegenwoordiger van de Britse uitgever IPC, legde het concept voor aan de heer Stuifbergen, directeur van uitgeverij De Spaarnestad in Haarlem. Die zag het wel zitten en al gauw rolde een Nederlandse editie van de persen.

Tina heeft sinds de vroege jaren '70 een flinke Nederlandse stripproductie gehad. Omdat de doelgroep (meisjes van 10-15) liever geen karikaturale strips zien in "hun" blad, vinden voornamelijk naturalistische tekenaars er werk. Een groot deel van de eerste Nederlandse strips werd verzorgd door (oud-) medewerkers van de Toonder-studio. In het verleden tekenden Gideon Brugman, George Mazure, Piet Wijn, Dick Vlottes en Jan Steeman voor Tina, en later ook Carry Brugman, Aloys Oosterwijk, Fred de Hey, incidenteel Dick Matena en Thé Tjong-Khing.

In januari 1973 vertelt Frans Buissink, op dat moment hoofdredacteur van de jeugdbladen bij uitgeverij Oberon, in Stripschrift over de strips in Tina, die op dat moment net in eigen productie zijn gegaan. Het is duidelijk dat de redacteuren, die gewend waren te werken voor stripbladen als Sjors en Donald Duck, wel even moesten wennen aan de typische meisjesstrips. Buissink geeft zijn visie op het verschil tussen jongens- en meisjesstrips:

"Het verschil begint hier, dat het avontuur voor het meisje zich afspeelt binnen emoties. Voor haar is het niet zo belangrijk wat de handeling nu precies is, alswel hoe ieder het gebeurde ervaart. Het zal iedereen opvallen, dat het in een meisjesstrip riegelt van de close-ups. Rauswerk wordt er dan gedacht. Maar die tekenaar heeft die close-ups hard nodig om de lezeres te laten zien hoe ontzettend verdrietig, blij of teleurgesteld Anoesjka-of-zoiets wel niet is. Dat wil die lezeres nou zo verschrikkelijk graag weten.
(...)
Haar avontuur heeft geen verrre landen en vreemde volkeren nodig. Zoals een hoofdfiguur uit een mannelijke strip graag wisselt van decor, wisselt zijn vrouwelijk collega uit Tina graag van kleding en kapsel. Ze is modebewust en kleedt zich zoals een vrouw naar de aard van haar stemming. Waaruit mag blijken dat vrouwelijke stripfiguren hygiënischer door het leven gaan dan jongens helden, waarvan sommigen zich al tientallen jaren behelpen -bah-oh-bah- met hetzelfde broekje en truitje. Alles bij elkaar toch wel iets heel anders dan we gewend waren."

Nederlandse verhalen worden in de beginjaren veelal geschreven door Lo Hartog van Banda, Andries Brandt en Patty Klein, maar ook door Engelse scenaristen. Jarenlang komen er nog steeds Engelse kostschooluniformen voor in strips die kant en klaar worden gekocht van DC Thompson uit Engeland. De meiden storen zich er niet aan en verslinden deze Engelse kostschoolverhalen even gretig als modernere onderwerpen over het milieu, internetten, GSM-etjes en dergelijke.

Andere reeksen uit de jaren '70 zijn 'Mignon' door Georges Mazure, 'Fleurtje' van Joannika en Börge Ring, op tekst van Patty Klein, 'Winny de Wilde' door Jaap Vermeij en Andries Brandt, 'Conny Wildschut' door Dino Attanasio en Patty Klein, en 'Vera van de Risico' door Nico van Dam en Patty Klein.

De titelstrip 'Tina' (ook wel 'Tina en Debbie') wordt jarenlang geschreven door Andries Brandt, Marjolein Winkel en Patty Klein en getekend door Purita Campos. Andere reeksen die door de Spaanse tekenaars worden geïllustreerd zijn 'Marleen', 'De Doebidoes', 'Pension Woefmiauw' en 'Madelon'.

Sinds oktober 1975 verschijnt in Tina de strip 'Noortje' van tekenaar Jan Steeman en scenariste Patty Klein, dus al meer dan 35 jaar en onderhand de oudste Nederlandse weekstrip, ononderbroken door dezelfde tekenaar en schrijver gemaakt. Bovendien is Noortje al bijna even lang Tina's populairste strip. Er zijn ook diverse stripalbums verschenen.

Tina heeft in de loop der jaren veel nieuwe gezichten gehad. Tot 1983 werden de covers altijd getekend, daarna kwamen er foto's van meiden op en in 1985 ging de omvang van 32 naar 40 pagina's. Het succes leidde al snel tot de lancering van andere meidenbladen bij uitgeverij Oberon, zoals Club (1973) en Anita (1977). Langzamerhand vinden voorzichtig ook wat meer karikaturale strips hun weg naar Tina, zoals Ruud Straatmans 'Pien en Peer' (1983-92) en 'Jip en Jolien' door Marcel Bosma en Marjolein Winkel (eind jaren 80).

Maar in de jaren 2000 stapt Tina nog meer af van de publicatie van uitsluitend realistische strips. Ook meer karikaturale reeksen vinden hun weg naar het blad, zoals 'Sammie en Muis' van Andrea Kruis en de populaire reeks 'Suus & Sas' van Gerard Leever.

De schare stripschrijvers is aangevuld met Willem Ritstier, Frank Jonker, Paulien Andriessen, Anne Rose Hermer, Lydia Rood, Els Launspach en Caja Cazemier, en nieuwe tekenaars die zich hebben aangediend zijn Paul Teng, Gilbert Leclercq, René Bergmans, Richard van de Pol, Peter FitzVerploegh, Robbert Damen, Carry Brugman en Johan Westerhoff. Naast de strips wordt in het blad meer plaats gemaakt voor redactionele artikelen over sterren en mode.

In 2007 werd de veertigste verjaardag van het blad feestelijk gevierd met een speciaal verjaardagsnummer, maar door afnemende verkoopcijfers is Tina uiteindelijk toch genoodzaakt over te gaan op het grotendeels herplaatsen van oude verhalen. Medio 2008 worden de redacties van Tina en de Disney-titels door Sanoma Uitgevers samengevoegd en het blad wordt gerestyled en gaat zich op wat jongere kinderen richten.