We hadden gevochten, mijn mecanicien en ik. We hadden opdracht gekregen de vijand te vernietigen. We hadden gehoorzaamd... Ja, we hadden gevochten, en op die 22ste mei 1940, een woensdag, twaalf dagen na het offensief, vroeg in de ochtend, aan een boszoom, waren we bij de kladden gegrepen. Het was in Mons-en-Chaussée, bij Péronne, in de Somme. Twintig jaar eerder was mijn vader daar in die buurt gewond geraakt. Ik was vijfentwintig en ik voelde me alsof ik een dreun op mijn hersens had gekregen.