Comics History

Martijn Daalder: herinneringen

Oud-medewerker Martijn Daalder schreef onderstaande herinneringen naar aanleiding van Lambieks veertigste verjaardag in 2008:


Kerkstraat 78 ten tijde van de beruchte verhuizing.

Een paar maanden na mijn zeventiende verjaardag begon ik met mijn studie Arabisch. Na twee dagen tussen tien jaar oudere studenten en politiek geëngageerde docenten wist ik dat ik de eindstreep nooit zou halen. Ik was nog helemaal niet toe aan de universiteit en mijn veel te terloopse keuze voor een taal die me geen klap interesseerde was mijn omslachtige manier om mezelf daarvan te doordringen. Toch kostte het nog zes weken om de knoop door te hakken en het was Kees Kousemaker die me daarbij hielp. Toen ik in de kelder van nummer 104 voor - naar ik aanneem voor de zoveelste keer in enkele weken - mijn ongeluk onder woorden bracht bood hij mij een baan aan als jongste bediende. Mits ik ophield met zeuren en de volgende dag begon. En ik zei "ja" zonder er verder over na te denken.

De grote beslissingen in je leven neem je zonder aarzelen - en daarna kijk je zo min mogelijk over je schouder. Zelden heb ik iets belangrijkers geleerd dan op die middag in Lambiek - en er zijn weinig plekken waar ik zo veel en zo vaak heb geleerd.

Lambiek is de plek waar ik heb leren kijken en mijn kijkervaring direct in woorden te vertalen.
Lambiek is de plek waar ik heb geleerd wat je als buitenstaander kunt toevoegen aan het werk van iemand die uitblinkt in een ambacht of kunstvorm waar je geen enkele aanleg voor hebt. Lambiek is de plek waar ik leerde dat je je moet omringen met mensen met andere talenten dan je zelf bezit. Dat gebeurde tijdens de verhuizing naar nummer 78, toen ik op staande voet ontslagen werd door Kees. Tijdens de hectiek van de overgang had hij mensen nodig die minder nadachten over hoe het zou moeten maar juist deden wat moest gebeuren. Ik was te veel als Kees en dat was wel het laatste waar hij behoefte aan had.

Na mijn ontslag ben ik nooit meer weggebleven uit de winkel. Ik heb in ieder geval meer te danken aan Lambiek dan andersom. Ik zou niet zijn wie ik nu ben zonder Lambiek.

Martijn Daalder


Martijn Daalder met Martin Lodewijk tijdens de Franquin-expositie in 1991